http://4.bp.blogspot.com/_14vrv7ni7HM/TLYyK0PS85I/AAAAAAAABU8/h4xBT0R8kQU/s1600/20101013225550_D0064009.jpg

quarta-feira, 9 de novembro de 2011

Pope Benedict asks the faithful to love God’s law and to be open to his word


Pope Benedict asks the faithful to love God’s law and to be open to his word

Pope Benedict XVI based his teaching at Wednesday’s general Audience on Psalm 119, a solemn celebration of the Torah, the Law of the Lord. At the end of his catechesis which today was delivered in St. Peter’s Square, he made a special appeal for flood victims in many parts of the world.
Below is the English summary of the Pope’s catechesis
Dear Brothers and Sisters,
In our catechesis on Christian prayer, we now turn to  ...»

Pope Benedict appeals for flood victims

Pope Benedict XVI on Wednesday appealed for flood victims in various parts of the world. He said that from Latin America especially Central America to South-East Asia many people had been affected by flooding, and landslides, which had caused numerous deaths, and left many more missing, and homeless.

Of the countries in Central America that have been inundated by floods El Salvador has been particularly hard hit, while in South East Asia over 500 people have died in Thailand since July , many drowning in flood waters.

The Holy Father expressed his closeness to all those who are suffering from these natural disasters, and added he was praying for the victims and their families.

He also urged institutions and people of good will to work together with a generous spirit, to assist the thousands of people who are tried  ...»

संत पापा बेनेडिक्ट 16 वें को इटली के नात्स साब नगरपालिका की मानद नागरिकता




वाटिकन सिटी 9 नवम्बर 2011 (सेदोक) बुधवारीय आमदर्शन समारोह के बाद संत पापा पौल षष्टम सभागार के समीप एक कमरे में संत पापा बेनेडिक्ट 16 वें को इटली के स्वायत्त बोलजानो प्रांत स्थित नात्स साब नगरपालिका द्वारा मानद नागरिकता प्रदान की गयी। ज्ञात हो कि दक्षिण तिरोल के रास गाँव में संत पापा की परनानी एलिसाबेत्ता मारिया तौबर का सन 1832 में तथा नानी मारिया तौबेर पेईंतनर का सन 1855 में जन्म हुआ था। संत पापा को नात्स साब की मानद नागरिक  ...»

Legea lui Dumnezeu nu cere să fie îndeplinită cu ascultare de sclav ci încredere de fiu: Benedict XVI, la cateheza audienţei generale despre Psalmul 119

 

RV 09 nov 2011. La audienţa generală de miercuri, desfăşurată în Piaţa Sfântul Petru, Benedict al XVI-lea a prezentat o amplă cateheză despre Psalmul 119.
Legea lui Dumnezeu, a afirmat Pontiful, nu cere să fie îndeplinită cu ascultare de sclav ci încredere de fiu. Papa a încurajat preoţii să redescopere frumuseţea şi forţa  ...»

Katechese von Papst Benedikt XVI. über das Gebet: Psalm 119 Liebe zum Gesetz Gottes

 
Pope Benedict XVI (L) praysnext to his secretary Georg Gaenswein during his weekly general audience on November 9, 2011 at St Peter's square at The Vatican.VATIKANSTADT, 9. November 2011 (ZENIT.org). – Die Katechesenreihe über das Gebet setzte Papst Benedikt XVI. bei der Generalaudienz heute auf dem Petersplatz mit Psalm 119 fort. Der Psalm stelle einen Lobgesang auf das Gesetz Gottes dar. Es helfe dem Menschen, in der Liebe zu Gott zu wachsen. Die Liebe für Gott und für das Wort Gottes führten ihn zur radikalen Entscheidung, den Herrn als einziges Gut zu besitzen, seine Worte als wertvollstes Geschenk, kostbarer als jegliches Erbe, als jeglicher Landbesitz, zu hüten. Eine der höchsten Lebensformen sei die des Priesters, der allein von Gott und seinem Wort leben solle, ohne andere Sicherheiten, mit Gott als einzigem Gut und als einzigem Quell des wahren Lebens.
[Wir dokumentieren den Wortlaut der Ansprache in einer eigenen Übersetzung:]
***
Liebe Brüder und Schwestern,
in den vergangenen Katechesen haben wir über einige Psalme nachgesonnen, die Beispiele sind für typische Gebetsthemen: Klage, Vertrauen, Lobgesang. In der heutigen Katechese möchte ich einige Gedanken zu Psalm 119 nach hebräischer Tradition (bzw. Psalm 118 nach griechisch-lateinischer Tradition) vorlegen: ein sehr ungewöhnlicher und einzigartiger Psalm. Zunächst aufgrund seiner Länge: Er besteht nämlich aus 176 Versen, die in 22 Strophen zu je acht Versen unterteilt sind. Zudem weist er eine weitere Eigentümlichkeit auf, er stellt ein „alphabetisches Akrostichon“ dar: Er ist gemäß dem hebräischen Alphabet, das aus 22 Buchstaben besteht, aufgebaut. Jede Strophe entspricht einem Buchstaben des Alphabets und mit dem jeweiligen Buchstaben beginnt das erste Wort jedes der acht Verse der Strophe. Es handelt sich um ein originelles und sehr aufwendiges literarisches Konstrukt, in welchem der Urheber des Psalms all seine Bravour bewiesen hat. Lesen...

Audience générale du 9 novembre 2011: Prier le Ps 119 Texte intégral de la catéchèse de Benoît XVI

 
Pope Benedict XVI (L) greets a baby as he leaves his weekly general audience on November 9, 2011 at St Peter's square at The Vatican.
ROME, mercredi 9 novembre 2011 (ZENIT.org) – Nous publions  ci-dessous le texte intégral de la catéchèse de Benoît XVI sur la prière du Psaume 119, donnée lors de l'audience générale de ce mercredi matin, place Saint-Pierre.

Chers frères et sœurs,

Dans les catéchèses passées, nous avons médité sur certains psaumes qui sont des exemples des genres typiques de la prière: lamentation, confiance, louange. Dans la catéchèse d’aujourd’hui, je voudrais m’arrêter sur le Psaume 119 selon la tradition hébraïque, 118 selon la tradition gréco-latine: un psaume très particulier, unique dans son genre.  Lire...

El Señor, la mejor heredad El salmo 119 comentado en la catequesis papal de hoy

 
Pope Benedict XVI delivers his blessing during a general audience he held in St. Peter's square at the Vatican, Wednesday, Nov. 9, 2011.CIUDAD DEL VATICANO, miércoles 9 de noviembre de 2011 (ZENIT.org).- A continuación les ofrecemos la catequesis que Benedicto XVI ha dirigido a los fieles y peregrinos congregados para la Audiencia de este miércoles, provenientes de Italia y de todas las partes del mundo. La catequesis forma parte del ciclo que el papa dedica a la oración.
* * * * *
¡Queridos hermanos y hermanas!
En catequesis pasadas hemos meditado sobre algunos salmos que son ejemplos de los géneros típicos de la oración: lamento, confianza, alabanza. En la catequesis de hoy querría detenerme en el salmo 119 según la tradición judía, 118 según la tradición grecolatina: un salmo muy particular, único en su género. Antes que nada lo es por su extensión: está compuesto, de hecho, por 176 versos divididos en 22 estrofas de 8 versos cada una.  Leer...

Una riflessione sul Salmo 119 e l'appello per le vittime dei disastri naturali

Pope Benedict XVI leaves his weekly general audience on November 9, 2011 at St Peter's square at The Vatican.Catechesi di Benedetto XVI durante l'Udienza del mercoledì

CITTA' DEL VATICANO, mercoledì, 9 novembre 2011 (ZENIT.org).- Riportiamo di seguito le parole di Papa Benedetto XVI pronunciate durante l’Udienza Generale che si è svolta, questa mattina, alle 10.30, in piazza San Pietro. Il Santo Padre ha incontrato pellegrini provenienti da ogni parte del mondo e gruppi di fedeli, tra cui la redazione di Zenit.

***
Cari fratelli e sorelle,
nelle passate catechesi abbiamo meditato su alcuni Salmi che sono esempi dei generi tipici della preghiera: lamento, fiducia, lode. Nella catechesi di oggi vorrei soffermarmi sul Salmo 119 secondo la tradizione ebraica, 118 secondo quella greco-latina: un Salmo molto particolare, unico nel suo genere. Anzitutto lo è per la sua lunghezza: è composto infatti da 176 versetti divisi in 22 strofe di otto versetti ciascuna. Poi ha la peculiarità di essere un "acrostico alfabetico": è costruito, cioè, secondo l’alfabeto ebraico, che è composto di 22 lettere. Ogni strofa corrisponde ad una lettera di quell’alfabeto, e con tale lettera inizia la prima parola degli otto versetti della strofa. Si tratta di una costruzione letteraria originale e molto impegnativa, in cui l’autore del Salmo ha dovuto dispiegare tutta la sua bravura. Legge...

Salmo 119 - tema da catequese do Papa na audiência geral. Bento XVI exprime solidariedade às vítimas de inundações e aluviões em diversas partes, da América Latina ao Sudeste asiático .Catequese do papa: O amor supera a morte

Salmo 119 - tema da catequese do Papa na audiência geral. Bento XVI exprime solidariedade às vítimas de inundações e aluviões em diversas partes, da América Latina ao Sudeste asiático

(9/11/2011) Solidariedade às vítimas de catástrofes naturais em variadas partes do mundo – foi expressa pelo Papa, na audiência geral desta quarta-feira, na Praça de São Pedro. Bento XVI evocou os aluviões, inundações e aluimentos que têm ocorrido em diversas partes, a partir da América Latina – especialmente América  ...»
Pope Benedict XVI waves to faithful as he leaves his weekly general audience on November 9, 2011 at St Peter's square at The Vatican.

CIDADE DO VATICANO, quinta-feira, 3 de novembro de 2011 (ZENIT.org) – Apresentamos, a seguir, a catequese que o Papa Bento XVI dirigiu ontem aos fiéis reunidos para a audiência geral.
* * *
Queridos irmãos e irmãs:
Depois de celebrarmos a solenidade de Todos os Santos, a Igreja nos convida hoje a relembrar os fiéis defuntos, a dirigir nosso olhar para tantos rostos que nos precederam e concluíram o seu caminho terreno. Na audiência deste dia, por isso, eu gostaria de propor a vocês alguns pensamentos singelos sobre a realidade da morte, que, para nós, cristãos, é iluminada pela Ressurreição de Cristo, a fim de renovarmos a fé na vida eterna.
Nestes dias, nós vamos ao cemitério rezar pelas pessoas queridas que nos deixaram. Quase uma visita para expressar, mais uma vez, o nosso afeto, para senti-los perto, recordando também, deste modo, um artigo do Credo: creio na comunhão dos santos. Há um vínculo estreito entre nós, que caminhamos nesta terra, e os muitos irmãos e irmãs que já alcançaram a eternidade.
Desde sempre, o homem se preocupa com os seus mortos e tenta dar a eles uma espécie de segunda vida através da atenção, do cuidado, do afeto. Em certo sentido, queremos conservar a sua experiência de vida. E, paradoxalmente, o modo como eles viveram, o que eles amaram, o que eles temeram, o que esperaram e o que detestaram, nós descobrimos precisamente pelos seus túmulos, onde lembranças se acumulam. São quase como um espelho do seu mundo.
Por quê? Porque embora a morte seja um tema quase proibido em nossa sociedade, e pretendam continuamente tirar da nossa mente o mero pensamento da morte, ela nos afeta, a cada um de nós; ela afeta o homem de todo tempo e de todo lugar. E diante deste mistério, todos, mesmo inconscientemente, procuramos algo que nos convide a esperar, um sinal que nos dê consolo, que abra algum horizonte, que ofereça um futuro. O caminho da morte, na verdade, é um caminho de esperança, e percorrer os nossos cemitérios, e ler as inscrições nas lápides, é percorrer um caminho traçado pela esperança de eternidade.
Mas por que tememos a morte? Por que a humanidade, em sua maioria, nunca se resignou a crer que depois dela não haja simplesmente nada? Eu diria que as respostas são muitas: tememos a morte porque temos medo do nada, desse partir rumo a algo que não conhecemos. E existe em nós um sentimento de rejeição porque não podemos aceitar que tudo o que de belo e de grande foi realizado durante toda uma existência seja eliminado de repente, caia no abismo do nada. Acima de tudo, sentimos que o amor exige eternidade, e não é possível que ele seja destruído pela morte num único instante.
Também temos medo diante da morte porque, quando nos encontramos no final da existência, existe a percepção de que há um juízo sobre as nossas ações, sobre o modo como levamos a vida, especialmente naqueles pontos sombrios que, com habilidade, sabemos retirar ou tentamos retirar da nossa consciência. Eu diria que precisamente o juízo está implícito no cuidado do homem de todos os tempos pelos defuntos, na atenção pelas pessoas que foram significativas para ele e que já não estão junto dele no caminho da vida terrena. Num certo sentido, os gestos de afeto, de amor, que rodeiam o defunto, são uma forma de protegê-lo, na convicção de que não ficarão sem efeito no juízo. Podemos captar isto na maior parte das culturas que caracterizam a história do homem.
Hoje o mundo se tornou, pelo menos aparentemente, muito mais racional, ou melhor, difundiu-se a tendência a pensar que toda realidade deve ser vista com os critérios da ciência experimental, e que também a morte deve ser respondida não a partir da fé, mas de conhecimentos empíricos. Não percebemos direito que, assim, caímos em formas de espiritismo, na pretensão de ter algum contato com o mundo além da morte, quase imaginando uma realidade que seria uma cópia da realidade presente.
Queridos amigos, a solenidade de Todos os Santos e a Comemoração dos Fiéis Defuntos nos dizem que só quem pode reconhecer uma grande esperança na morte pode também viver uma vida a partir da esperança. Se reduzimos o homem exclusivamente à sua dimensão horizontal, àquilo que podemos perceber empiricamente, a própria vida perde o seu sentido profundo. O homem precisa da eternidade, e qualquer outra esperança para ele é breve demais, limitada demais.
O homem pode ser explicado somente se existe um Amor que supera todo isolamento, inclusive o da morte, numa totalidade que transcende também o espaço e o tempo. O homem pode ser explicado, ele encontra o seu sentido mais profundo, só se Deus existe. E nós sabemos que Deus saiu da sua lonjura e se fez próximo, entrou em nossa vida e nos disse: ‘Eu sou a Ressurreição e a Vida. Quem crê em mim, mesmo morrendo, viverá: e todo aquele que vive e crê em mim não morrerá jamais’ (Jo 11,25-26)”.
Pensemos um momento na cena do Calvário e voltemos a escutar as palavras de Jesus, do alto da cruz, voltadas ao ladrão crucificado à sua direita: “Em verdade te digo: ainda hoje estarás comigo no Paraíso” (Lc 23,43). Pensemos nos dois discípulos a caminho de Emaús, quando, depois de andarem um trecho com Jesus Ressuscitado, eles o reconhecem e partem sem duvidar de volta a Jerusalém, para anunciar a Ressurreição do Senhor (cf. Lc 24,13-35). Voltam à nossa mente as palavras do Mestre com renovada clareza: “Não se perturbe o vosso coração, tende fé em Deus e tende fé em mim. Na casa do meu Pai há muitas moradas. Se não, eu não vos teria dito: 'Vou preparar-vos um lugar’” (Jo 14, 1-2).
Deus se mostrou verdadeiramente, tornou-se acessível, amou tanto o mundo, “que deu o seu Filho único, para que todo o que nele crer não pereça, mas tenha a vida eterna” (Jo 3,16); e no supremo ato de amor da cruz, submergindo-se no abismo da morte, venceu-a, ressuscitou e abriu também para nós as portas da eternidade. Cristo nos sustenta por meio da noite da morte que Ele mesmo atravessou; é o Bom Pastor, sob cuja guia podemos nos confiar sem temor, já que Ele conhece bem o caminho, também atravessou a escuridão.
Cada domingo, recitando o Credo, reafirmamos esta verdade. E, ao visitar os cemitérios para rezar com carinho e amor pelos nossos defuntos, somos convidados, mais uma vez, a renovar com coragem e força a nossa fé na vida eterna; e mais ainda: a viver com esta grande esperança e a dar testemunho dela ao mundo: depois do presente, não está o nada. E precisamente a fé na vida eterna dá ao cristão a coragem para amar ainda mais intensamente esta nossa terra e trabalhar para construir-lhe um futuro, para dar-lhe uma esperança verdadeira e segura.
[No final da audiência, Bento XVI saudou os peregrinos em vários idiomas. Em português, disse:]
Queridos irmãos e irmãs:
Hoje a Igreja nos convida a pensar em todos aqueles que nos precederam, tendo concluído o seu caminho terreno. Na comunhão dos Santos, existe um profundo vínculo entre nós que ainda caminhamos nesta terra e a multidão de irmãos e irmãs que já alcançaram a eternidade. Em definitiva, o homem tem necessidade da eternidade; mas por que experimentamos o medo diante da morte? Dentre as várias razões, está o fato de que temos medo do nada, de partir para o desconhecido. Não podemos aceitar que de improviso caia, no abismo do nada, tudo aquilo que de belo e de grande tenhamos feito durante a nossa vida. Sobretudo, sentimos que o amor requer a eternidade, não pode ser destruído pela morte assim num momento. Além disso, assusta-nos a morte, por causa do juízo sobre as nossas ações que a ela se segue. Mas Deus manifestou-Se enviando o seu Filho Unigênito para que todo aquele que acredita não se perca, mas tenha a vida eterna. É consolador saber que existe um Amor que supera a morte, um amor que é o próprio Deus que se fez homem e afirmou: «Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que tenha morrido, viverá» (Jo 11,25).
Saúdo com afeto os peregrinos de língua portuguesa, em particular os brasileiros vindos de diversas cidades do Estado de São Paulo. Exorto-vos a construir a vossa vida aqui na terra trabalhando por um futuro marcado por uma esperança verdadeira e segura, que abra para a vida eterna. Que Deus vos abençoe!
[Tradução: Elton Chitolina/Aline Banchieri.
©Libreria Editrice Vaticana]

terça-feira, 8 de novembro de 2011

Su Eminencia el Cardenal Castrillón Hoyos, Presidente Emérito de la Pontificia Comisión Ecclesia Dei, celebró Santa Misa prelaticia con la Forma Extraordinaria del Rito Romano, en la Capilla del Santísimo Sacramento de la Basílica de San Pedro, con motivo de la 20º Asamblea Internacional de la Federación Una Voce.

Misa tradicional en la Basílica de San Pedro

El pasado 5 de noviembre Su Eminencia el Cardenal Castrillón Hoyos, Presidente Emérito de la Pontificia Comisión Ecclesia Dei, celebró Santa Misa prelaticia con la Forma Extraordinaria del Rito Romano, en la Capilla del Santísimo Sacramento de la Basílica de San Pedro, con motivo de la 20º Asamblea Internacional de la Federación Una Voce.

En su homilía, el cardenal destacó que “la práctica generalizada de abusos litúrgicos después del Concilio ha producido heridas profundas en la Iglesia, socavando la primacía del espíritu de obediencia al Magisterio de la Iglesia, que invariablemente debe caracterizar la expresión de la fe” y citando al Santo Padre Benedicto XVI (Exhortación Apostólica Sacramentum Caritatis), recordó que la obediencia fiel a las normas litúrgicas en su plenitud es la que asegura desde hace dos mil años la vida de fe de todos los creyentes.

Sobre el famoso "espíritu del concilio" el cardenal afirmó que "constituye para algunos una herramienta para sostener falsas afirmaciones a menudo dirigidas a imponer formas inquietantes de pensar y actuar... responsables de peligrosas desviaciones teológicas y pastorales, que son un daño concreto a la vida de fe del pueblo de Dios”.




Report from the Catholic Artists Society: Solemn Vespers and Lecture on Beauty .Cardinal Burke in Amsterdam . All Saints and All Souls

The Catholic Artists Society, as recently mentioned, hosted Fr. U.M. Lang for a lecture on the topic of "Art, Beauty and the Sacred", also celebrating the Solemn First Vespers of All Saints in the Dominican Church of St. Vincent Ferrer in Manhattan.

Fr. Lang's full talk is available here for download (you may also stream the talk off the website of the Catholic Artists Society), as are the Vespers, the homily and Benediction.

In his talk, Fr. Lang "outlined the fundamental aspects of Catholic teaching on art and beauty, and pointed out important distinctions in the nature and purpose of works of secular, religious and sacred art." Father Bruno Shah, O.P., in his homily preached "that 'beauty lifts the veil of time', and that 'the Christian artist is encouraged to take on an intercessary work for the world' and 'to manifest a true commitment to holiness.'"

Here also are a few photos from the Solemn Vespers portion of the evening.





Do make certain to listen to the audio recordings that have been made available.
Cardinal Burke recently celebrated a pontifical Mass in Sint-Agneskerk in Amsterdam. Here are a few of the first photos that have been made available. More are expected to be forthcoming.






Here are a couple of photos coming from a local blog:




All Saints and All Souls



* * *

St. John Cantius, Chicago

(Full photo album)




http://www.newliturgicalmovement.org/